تبليغاتX
از گذر گل تا دل...

 

                                                

                                              ...

                                          یا

 

              رو به غربت

                 می توان راهی گزید...

                  در میان ابرهای مبهم کویی غریب

                              پر گشود و

                                    در هوا و وسعت دنیا  پرید...

                         سرزمین سبز و زیبایی گزید...

                                    ...

                     باری امّا...

                       ان هوا

                                ابریست باز؟؟؟

                                     یا که ابی

                                             یا همین رنگیست باز؟؟؟

                                              ...

 

                                                  یا

 

                        توان یاری گزید و نیک زیست...

                  یار شادی های او شد در کنار

                                   با غم و در درد و

                                             در رنجش گریست...

              خانه ای با شوق با دلداده ساخت  ...

                                       در همین بازی نامعلوم دهر

                        دین و دل را بر کسی

                                   یکباره باخت ...

                                        ...

                                باری امّا...

                              یار کیست؟؟؟دلدار کیست؟؟؟

                                             صحبت از

                              دلداده و سر داده و

                                                   جان داده نیست..

                         صحبت از

                              درک عمیق زندگیست...

 

                                           ...

                                             یا

 

                             گرفتار کمند موی دوست....

                  کنج خلوتگاه او دیوانگی...

                        تا سحر

                                      هر شب به دور روی دوست...

                             بال و پر را سوختن

                                              پروانگی...

                                           ...

                        باری امّا...

                            این رهی بی منتهاست....

                                  پای دل

                                    لنگ است و راهی پر خطر

                            دل در این ره مانده و

                                                  در ابتداست...

                                                             ...

                     پس ندیدم واژه ای

                   دشوار

                            چون این

                                                     "انتخاب"

                             مانده در ذهنم ،

                                             میان ان همه...

                                   باز هم

                                      این پرسش من بی جواب...

                                              ...

                   این که ایا:

                                   نیک چیست؟/

 

                         رو به غربت می توان راهی گزید؟؟؟

                                         یا که شاید یار و همراهی گزید؟؟؟

                          یا گرفتار کمند موی دوست

                                                   یوسفی شد

                                                         خانه در چاهی گزید؟؟؟

 

                                                                         اعظم شادکام

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386ساعت 15:23  توسط اعظم شادکام  | 

 

         

       دوستی...

                      یک عهد بی لفظ و بیان

                                         در رگ و در عمق هر دل

                                                                   ماندنیست...

                                                        ...

                 دوستی...

                         مفهوم زیبای وفا

                    بی تکلم از درون قلب و چشمان

                                                             خواندنیست...

                                                                      ...

                                                دوستی...

                    عطر خوش مهر و صفا

                                       بر تن و روحی دگر

                                                    افشاندنیست...

                                                    ...

         دوستی...

                چون هدیه ای بس قیمتی

                                            کنج صندوق دلی

                                                       گنجاندنیست...      

                                                                           ...

                               دوستی...

                                      غیر از محبت  با صفا

                                                       فکر دیگر

                                                                   از ته دل

                                                                     راندنیست...

                                                                ...

                               دوستی...

                                     تقدیم روح و بذل جان...

                                            دوستی نه بُردنی

                                                                    اوردنیست...

 

                                                                    اعظم شادکام

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 3:31  توسط اعظم شادکام  | 

 

 

          زندگی چیست؟

            زندگی.......................زیبائیست...

        زندگی.......

                   نغمهء من ،

                            نغمهء تو ،

                                         در سکوت نت هم اوائیست...

 

                     زندگی.......

                           تجربهء عشق و نیاز

                              زیر مهتاب شبی رویائیست...

 

                     زندگی........

                                لحظهء برخورد نگاه

                                    با نگاهی که پر از تنهائیست...

 

                    زندگی........

                            حرمت یک اشک زلال

                                          در سراب نفسی صحرائیست...

 

       زندگی........

                  وسعت لبخند و غرور

                         در گذرگاه دلی دریائیست...

 

                                                      اعظم شادکام

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم شهریور 1386ساعت 16:15  توسط اعظم شادکام  |