| تبليغات | X |
زیباست که ببینی معجزه اش را
به چشم ناباوری ...
و
بمانی به حیرتی عظیم
از این لطف داوری...
...
به دو چشم
اعتماد کی میتوانستم
مگر ببینم
به دیده اشکبار حیرتزده ام...
باورم نمی امد اگر می زدندم
به دو صد تیغ
رگ غیرتزده ام...
...
باور من نمی شــــــود
غم ز دلم رفته برون...
شادی گم گشتهء من
امـــــده از در به درون...
...
باور من نمی شــــــــود
خانه دگر غمزده نیست...
این دل صــــــــد پاره من
خسته و ماتم زده نیست...
...
باور من نمی شــــــــود
بنده بی قــــــــدر خدا...
گشـــته به لطف دم او
از غم و از غصـــــه رها...
...
باور مــــن نمی شـــــــود
انچه که بوده چون سراب...
روز پـــــر از روشـــــنی ام
گشته مرا مـــژدهء خواب...
...
باور من نمی شــــــــــود
که روشن است پیش نظر...
پر زده ام به اســــــــمان
تا ز قفـــــــس کنم ســــفر...
...
باور من نمی شــــــود
ان همه سوز هر سحر...
کرده از ان مــــــیان یکی
بر دل قـــــــــدر من اثر...
...
باور من نمی شـــــود
اســـیر زنجیر کسی...
پاره نمــــــوده بند خود
می کشد از دل نفسی...
...
باور من نمی شــــــود
که باورم گشته یقین...
بخت خوش اکنون ز قضا
باشدم این گونه قرین...
...
اعظم شادکام
سرخ پاره های دلم را
میان خنده های کم رنگم
پنهان می کنم...
چه کسی می داند
چه کسی می خواند
انچه حتی به خط خطیهایم
نمایان می کنم...
...
سنگینی چیزی بر قلبم
بی نفس مانده ام
جایی برای نفس نیست...
مگر نه که
جای پرنده
کنج زندان و قفس نیست...
...
در شوم ترین ثانیه ها
قلبم فریاد شکستن می زند...
گوئی به چوبه دار می برندم
که این پای ناتوان
نای حسرت از
نشستن می زند...
...
شکنجه و عذاب
کاش بهانه ای
برای نماندن بود ...
کاش هوایی
نفسی
برای زنده ماندن بود...
...
این قلب...
قدرت و توان
هر چه بود
جز غرور سرکشم
شده سلب...
...
برگ برگ زندگیم
به دست باد خزان...
چگونه نظاره توانم کرد
این در هم پیچیدن
این طوفان...
چنین ز هم پاشیدن
...
هیچ نداند کسی
هیچ
چه می گذرد در این دوران
بر دل شرحه شرحه ام...
که چسان
میان این طوفان
به سیاهی غلطیده و
چگونه غرقه ام...
...
فریاد...
فریاد...
فریاد ...
چه سود
که گم شده سالها
این همه
در باد ...
رفته چون باد
اسوده از یاد...
...
فریاد..................
اعظم شادکام
می شنوم
انعکاس لرزش دلم را
در طنین قدمهایم به دیدار دوست...
می خزد شوق و
شور حس ششم درکش
در رگ و پوست...
...
بر می افرازم
بادبان را که نسیم وجودش
شاید
خنک و شیرین...
دل پوسیدهء مانده را
کند عطراگین...
...
می دوم
مبادا دیر شود...
دل از فاصله ها
از غربت کلام
غمزده و پیر شود...
...
می نشینم
تا دری باز شود...
کسی به کوک ساز دل
مرا
هم اواز شود...
...
میدوم...
می افتم...
می خیزم...
تا که او
شود خشنود...
نیستم برای این دل
جز تلالو نور وجودش
پی هیچ بهبود...
سلام دوستان !
تولد حضرت علی (ع) رو به همه شما عزیزان تبریک می گم و
امیدوارم امروز عیدیتون رو که براورده شدن حاجاتتون باشه
از مولا بگیرین...
چشم در چشم افق
روشن روشن...
رنگ رنگ نور زیبایی
که دارد بس نوید
سبزی دامان گلشن...
این همه انوار زیبا
میتراود
بر تن بومی سپید...
کاینچنین دیوانه وار از فرط نور
از بلندای
درخت سبز زیبایی
پرید...
ابی این اسمان
انعکاس قطره ای...
اشک شادی می شود
در قلب هر یک ذره ای...
قه قه این ابشار...
گرد می پاشد
خنک بر صورتم
می برد غم از دل سرد فگار...
اه زیبا می شود...
گل از نسیمی
غرق رویا می شود...
میرسم بر این که
(( اری زندگی زیباست...
زندگی اتشگهی دیرینه پابرجاست....))
قلب ما گر جای مهر و مهربانیهاست
بی گمان دریاست
ان دریاست...
ان دریاست...
اعظم شادکام